Poznaniacy i mieszkańcy Wielkopolski posługują się specyficzną gwarą, charakterystyczną dla tego rejonu Polski. Znaczny wpływ na obecny sposób wysławianie się mieszkańców Poznania miał zabór pruski, stąd pojawiające się w tej gwarze liczne zapożyczenia z języka niemieckiego. Wszyscy dostrzegają, że mieszkańcy Wielkopolski charakterystycznie „śpiewają”, czyli wydłużają i podwyższają końcowe głoski wyrazów. Pojawiają się także cechy, występujące również w przypadku innych gwar, takie jak samogłoski pochylone, czyli stosowanie o w miejsce a (chłopok), czy labializacja, przybierająca jednak większe rozmiary, niż w przypadku innych gwar (w miejsce o pojawia się łe, ło i ły). Wyraźnie można dostrzec w wymowie udźwięcznienia międzywyrazowe, czyli zjawisko odwrotne, niż w języku ogólnym. W gwarze tej stosuje się uproszczenia, najczęściej grupy trz do szcz, które w języku ogólnym uważane jest za wysoce niepoprawne. Ponadto obserwuje się liczne zmiany w podstawowych i pochodnych formach rzeczowników i czasowników.